Reeds 5 generaties

• 1863: beenhouwer Isidor Depuydt trekt van boerderij tot boerderij om varkens en runderen te slachten en zo de boeren te voorzien van gehakt, worst, bloedworst, hoofdvlees en vers vlees. In die tijd was er nog geen sprake van slagerijen. Voor bewezen diensten koos hij enkele stukken vlees uit voor zichzelf.

• 1907: Jerome Depuydt stapt in de voetsporen van zijn vader. Ook hij is beenhouwer voor de landbouwers maar algauw ontdekt hij een gat in de markt, nl. een eigen kweek van varkens en koeien. Jerome opent een beenhouwerij: in zijn atelier slacht hij zijn zelf gekweekte dieren, in de winkel verkoopt hij het vlees. Naast koteletten en biefstukken
bevat het gamma ook worst, gehakt, bloedworst, ham en pate. Tijdens de eerste wereldoorlog werd het voltalig gezin geevacueerd naar Parijs waar hij zijn werk kon verder zetten om dan terug te komen in 1918 om de beenhouwerij herop te bouwen in de oorspronkelijke staat. In 1922 ging de beenhouwerij terug open.

• 1926: Maurice Depuydt neemt ook de zaak van zijn vader over. Hij specialiseert zich in de opkoop, teelt en verkoop van runderen. Zijn zakentalent en handel slorpen hem zo erg op dat hij de uitbating van zijn beenhouwerij in handen geeft van zijn vrouw (Simonne)en een hulp. Het assortiment vleeswaren wordt lichtjesuitgebreid. Hoofdzaak is en blijft de teelt en verkoop van dieren. Tijdens de tweede wereldoorlog werd de beenhouwerij gespaard van de oorlog maar werd deze opgeeist en diende als hoofdkwartier, voor de Duitse Feld Polizei, van de Westhoek. Maurice bouwde dan een klein huisje boven het atelier waar hij met zijn gezin woonde. De beenhouwerij kon open blijven maar er werd betaald met bonnetjes uitgereikt door de Duitsers. Hulp werd dan ook geboden aan mensen in nood, die niet in aanmerking kwamen voor bonnetjes. Zo was er onder de beenhouwerij een koelkast met een dubbele wand en een ondergrondse vluchtweg.

• 1964: Jacques Depuydt volgt zijn vader op. Hij geeft de voorkeur aan de productie van vleeswaren. Dankzij zijn kennis, opgedaan in het buitenland, en zijn naam en faam dankzij winst in belangrijke vakwedstrijden in de wereld tovert hij zijn beenhouwerij
om tot een ware speciaalzaak met een tachtigtal artisanale vleeswaren in de toonbank. De koeienteelt interesseert hem maar matig en hij stoot die branche af. Van zodra de wetgeving de thuisslachting verbiedt, beperkt Jacques zich tot de bereiding en verkoop van vleeswaren.

• 1997: Pascal Depuydt baat de vijfde generatie de winkel uit. “Ik moest en zou de zaak verder zetten maar stond meteen voor een hele uitdaging. In 1998 investeerde ik fors in de bouw van een nieuwe werkplaats, volledig conform de huidige wetgeving. Het atelier is ronduit een pareltje, toen voorzien van de allermodernste machines”. Nog datzelfde jaar kreeg ik enkele opdoffers te verwerken: de dioxinecrisis, de gekkekoeienziekte, varkenspest en - als logisch gevolg - extra praktische beslommeringen door een uiterst strenge wetgeving voor de productie van vleeswaren. “We kwamen sterker uit de crisis en maakten onze naam en faam van speciaalzaak helemaal waar. Puydtjes is vandaag een begrip”.
Ik ervaar dat het steeds moeilijker wordt om natuurlijk varkensvlees te kopen. Gebruik van antibiotica en goedkope voeders liggen aan de basis van een daling van de kwaliteit van het aangeboden vlees.
In 2005 draai ik de klok terug tot in 1907 en starte ik een eigen boerderij en een Limousin kweekerij op in het grootste natuurreservaat van Europa (met zeer strenge milieunormen).
“Een groot risico, het wordt erop of eronder. Tarwe en aardappelen worden er biologisch geteeld. Zij dienen als voedsel voor de varkens en Limousin runderen. Algauw blijkt het dat we juiste keuze gemaakt hebben.
De charcuterie maakt een opmars en in 2008 starte ik een bedrijf op voor mensen met een voedsel intolerantie. Glutenvrij-tarwevrij melkvrij ...“Noglut” en “Pasdep” waren geboren.
Na 1 jaar was onze beenhouwerij uitgegroeid tot marktleider in deze niche markt. Daar er veel producten zijn die niet thuis horen in onze voeding, en zolang het om massaproductie gaat, winst-omzet de hoofdrolspelers blijven, moet de kwaliteit het onderspit delven. Mensen worden langzaam kuddedieren die de smaak van vroeger vergeten zijn, bij “Puydtjes” ontmoeten “Nostalgie”en “Smaak” elkaar, wetende dat de diepste emotionele herinnering opgeroepen word door... een smaak.
Meer info op onze site en www.noglut.eu
Ik dank dan ook alle mensen die in ons blijven geloven zijn om dit te kunnen verwezenlijken
met name mijn vrouw, ouders, vrienden en al onze klanten.

Vijf generaties Puydtjes, vijf generaties vleesverkopers, die het allerbeste voor hun klanten willen.